ರೈತ ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಬವಣೆ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕವೆಂಬೀ ವಿಕಾರ…


ಅಸಹಜವಾದದ್ದು ಉಳಿಯಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತದೆ, ಉಳಿಯಲೇಬೇಕೆಂಬ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡಿ ಒಣಗುತ್ತದೆ. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಗೋಪುರದ ಗೋಳಿಕರಣ ನಿರ್ನಾಮವಾಗಿ ಹೊಸ ದೆಸೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಜತೆಯ ಗುಣಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಹಸಿವು ಬದುಕಿಸುತ್ತದೆ ವೇದನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ. ಇದು ಇಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನವರು ಬರಗಾಲವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಜ್ಜಾಗಲು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಗತವೆಂದು ಹೇಳಬಹುದಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬರಗಾಲದ ಒಣಹವೆಯ ಮೋಡಗಳು ಗಾಳಿಗುಂಟ ತೇಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ರೈತನ ಮುಖ ಕಪ್ಪಿಟ್ಟಿತ್ತು ಹೊರತು ಬದುಕು ಕಂಗಾಲಾಗುವ ತವಕವೇನೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅದುರಿದವ, ಅಂಜಿ ಜೀವ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಮಾನಸಿಕ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವ ಆಯಗಾರ, ಕಸಬುದಾರ, ಬಡ ಕೃಷಿಕೂಲಿಕಾರ. ಅಂಥ ಜೀವಗಳು ಬರಗಾಲದ ರೋದನಗಳನ್ನು ಜಾನಪದ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಶಕ್ತ ಪ್ರತಿಭಟಣಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆತ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡರ ಬರಗಾಲದ ವಿಕಟರೂಪವನ್ನು ಜಾನಪದ ಮಟ್ಟಿನ ಈ ಹಾಡಿನೊಳಗೆ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಬರಗಾಲಂದ್ರ ಎದಿ ಅಂತಾದೋ ಧಕ್ಕ

ಇಸ್ವಿ ಇತ್ರಿ ಆ ವರ್ಷ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡಿನ್ನಾ

ಕಲ್ಬುರ್ಗಿ ಜಿಲ್ಲಾಕ ಬಂತೋ ಬರಗಾಲನಾ

ಮಿರಗವ ಮಿಂಚಿತ ಮಳಿಗಾಲ ಸುರುವಾಯ್ತ

ಮಿರ್ಗಾರಿದ್ರ ಮಳಿ ಬರಲಿಲ್ಲ ಪೂರ್ಣಾ

ಎದಿ ಒಡೆದು ಕುಂತಾರ ರೈತರಿನ್ನಾ

ಜನ ಹೋಗ್ಯಾರ ಸರಕಾರತನಾ

ದಂದೆ ಹಚ್ಚರಿ ನಮಗೊಂದು ಬದುಕದಕಿನ್ನಾ

ಬರಗಾಲದ ಯೋಜನೆಯ ಲಾಭಾಂಶಗಳು ಸಲ್ಲುವುದು ಇದ್ದುಳ್ಳವನ ಬುಡದಲ್ಲಿಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಾಡಿನ ಯಾವ ಸಾಲಿನಲ್ಲೂ ಕ್ರೋಧದ ಛಾಯೇ ಇಲ್ಲದ್ದು ಕುತೂಹಲದ ಸಂಗತಿ. ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಾಲುಗಳು ಅಸಹಾಯಕ ಬಡವನ ಗೋಳನ್ನು ಹೇಳುವುದಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಳಗಿನ ಕ್ರೂರ ರೂಪದ ಅಕರಾಳ-ವಿಕರಾಳ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಕೊಟ್ಟಿ ಮಾಪಿಲಿ ಪಾಡಹೊಡ್ದು ಕೊಡತಾರ ಧಾನ್ಯಾ

ಮುಂಜಾಳಿ ಹಿಡದು ದುಡದ್ರ ಸಂಜಿತನಾ

ಸಾಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಸಿಗ್ತಾವಂದ್ರ ಸತ್ತರ ಸತ್ತೀವಂತ

ಆಪರೇಷನ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು

ಅವಪತ್ಯೆ ಮಾಡಿ ನಡಬರಕ ಹೋಗ್ಯಾರ ದಾಟಿ

ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಹತ್ತಲಿಲ್ಲ ಉಪರಾಟಿ

ಮನಿಗೆ ಮರಳಿ ಇಲ್ಲಧಂಗಾತು ಭೆಟ್ಟಿ

ಅಕ್ಕಿ ಗೋಧಿ ಕೂಪನದವ್ರು ಲೆಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಕತ್ತರಿಸ್ಯಾರ

ಅಲ್ಲಿಂದಲ್ಲೆ ಮಾರತಿದ್ರು ಸಕ್ರಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಹಂಚಲಿಲ್ಲಾ ಜರಾ

ಬರಗಾಲಂದ್ರ ಎದಿ ಅಂತದ ಧಕ್ಕ

ಎಂದಿಗೆ ಬರಬಾರದಪ್ಪ ಬರಗಾಲದ ಸುಂಕ

ಸಂಜಿತನಾ ಬರಪರಿಹಾರ ಕಾಮಗಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ದುಡಿದರೂ ಖೊಟ್ಟಿ ಮಾಪಿನ ಸೇರಿನೊಳಗೆ ತೂಗಿಕೊಡುವುದು ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಆಪರೇಷನ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡ ಹೆಣ್ಣಮಕ್ಕಳು ಆರೈಕೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಸಾಯುವುದು, ಅಕ್ಕಿ ಗೋಧಿ ಸಕ್ರಿ ಹಂಚುವ ನ್ಯಾಯ ಬೆಲೆ ಅಂಗಡಿಯವರೂ ಇವರ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಕದ್ದದ್ದನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿರುವುದು ಸಹ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಿಳಿಯದೆ ಮೂಕನಾಗುಳಿಯುವ ಗೋಳು ಬರಗಾಲನ್ನೆ ಶಪಿಸಬಲ್ಲುದು. ಇಂದು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ ಘೋಷಿಸಿರುವ ಸಾಲಮನ್ನಾದ ಬೆನ್ನಿಗೆ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಸಮತೂಕ ತೂಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೂ ಈ ಹಾಡಿನ ತಾತ್ಪರ್ಯಕ್ಕೂ ಏನೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ಭೂರಹಿತ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ,ಬಡವರ,ಕೂಲಿಕಾರರ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಗುದ್ದು ಹಾಕಿದೆ.

ಜಾನಪದದ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಬರಗಾಲದ ಬವಣೆಗಳನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಆ ಸಂದರ್ಭದ ಮಳೆ ವೈಪರಿತ್ಯದ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಬರುವ ಪರಿಹಾರದಲ್ಲಾಗುವ ದಗಲ್ಬಾಜಿ ಬಡವನನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕ್ರುದ್ಧನನ್ನಾಗಿಸಿರುವುದು ತೋರುತ್ತದೆ. ತಾನೇ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆ ಇಂದು ತನಗೆ ದುಬಾರಿಯಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಮೋಸ ಹೋದವನು ಈ ದೇಶದ ದಟ್ಟದರಿದ್ರ ರೈತನಲ್ಲದೇ ಮತ್ತಾರು? ಆತ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಯ ಲಾಭದ ಅರ್ಧದಷ್ಟನ್ನು ಬೆಳೆಯಲು ತೊಡಗಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನು ಅವನ ಆದಾಯದ ಕಾಲುಪಾಲಿನ ಕಾಳನ್ನ ಆಶ್ರಯಿಸಿರುವ ಒಕ್ಕಲಿನ (ಆಯಗಾರರು) ಮಕ್ಕಳ ಪಾಡು ಏನು? ಈ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಆತ್ಮಹತ್ಯಗಳು ರೈತ ಆತ್ಮಹತ್ಯಗಳೆಂದು ದಾಖಲಾಗುವುದು ವಿರಳ… ಈಗ್ಗೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಪದರು ತೋಯ್ದ ಮಳೆಯೂ ಆಗಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಸರಕಾರ ಘೋಷಿಸಿರುವ ಮೂಗಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸವರುವ 25 ಸಾವಿರ ರೂ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಯಾವ ಅಂಡು ಮುಚ್ಚುವ ಕ್ರಿಯಾಯೋಜನೆ ಅನ್ನುವುದು ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆಗೆ ಆಕರ್ಷಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ, ಬರುವ ಬಂಡವಾಳಗಾರರ ಆರ್ಥಿಕ ವಲಯಗಳನ್ನು ಸೃಢಗೊಳಿಸುವ, ಹೂಡಿಕೆದಾರರೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕನವರಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಗಾಲದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ತಂಪು ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿವೆಯೇನೋ… ಆದರೆ ಹಸಿವಿನ ಸಾವಿಗಿಂತ ಬಡವನ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಸಾವುಗಳು ಈ ಗೋಳೀಕರಣದ ಸದ್ದಿನಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗದೇ ಹೊಗುತ್ತಿರುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸದ ಸಂಗತಿ.

ನೇಕಾರರು ಹಾಡಿರಬಹುದಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಹಾಡು ಬಣ್ಣದ ಗುಬ್ಯಾರು ಮಳಿರಾಜ, ಬಡತನದ ಕ್ರೂರ ಅಟ್ಟಹಾಸವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಮಗ್ಗದ ಮೇಲಿನ ಗುಬ್ಬಿಯ ಚಿಟಕಿಯ ತಾಳಕ್ಕೆ ಓಣಿ ಮಕ್ಕಳ, ವಕ್ಕಲಗೇರಿಯ ಜನರ ಹಸಿವಿನ ಚಿತ್ರಣ ಆ ಜಾನಪದ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ರೈತಮಕ್ಕಳು(ಆಯಗಾರರು, ರೈತನ ಒಕ್ಕಲುಗಳು) ಯಾವ ತಯಾರಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಬರದ ಕರೀಛಾಯೇಯಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ವೀರೇಶ ವರದಿಯ ದುಂದುವೆಚ್ಚದ ಬಾಬತ್ತುಗಳ ಏರುಪೇರಿನ ಬಿಸಿಯ ತಾತ್ಪರ್ಯ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿಜೀವನ ಬದಲಾದಂತೆ ಆಧುನಿಕತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಅಟ್ಟಹಾಸದ ಉನ್ಮತ್ತ ಬದುಕಿನ ತಂತುಗಳಲ್ಲಿ ರೈತ ಯಾವ ಆಯ್ಕೆಗಳಿಗೂ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಹುಂಬನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದ ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿಯೇ ಅವನಿಗೆ ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು. ನಗರದ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಜನಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಾಂತ್ವನಕ್ಕಾಗಿ ಬೋಗಸ್ ಸಾಧು ಸಂತರು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಂತೆ ರೈತನ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ಪ್ರತಿಮೆಗಳೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಮಾಯಾಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮನೆಮುರುಕ ದಾರಾವಾಹಿಗಳು ಕಷ್ಟಕೋಟಲೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಖಿನ್ನನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದವೆ ಹೊರತು ಮನರಂಜನೆಯ ಹಗುರಾಗುವ ಶಾಂತತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಜಾಗತಿಕತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ತಾಕತ್ತು ಯಾವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಭಾವಬದುಕಿನಿಂದಲೂ ಸಿಗದೇ ಹೋದುದರಿಂದ ರೈತನ ರೈತ ಕಾರ್ಮಿಕನ, ಆಯಗಾರನ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಸಾವು ಸುಲಭದ ದಾರಿ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟಂತಾಗಿದೆ.  ಅದೆಲ್ಲದರಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಈಗ ಮತ್ತೆ ಕುಶಲಕಲೆಗಳನ್ನುರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅಭ್ಯಸಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ.

     ………………………………………ಮಹಾದೇವ ಹಡಪದ………………………………………………………

Advertisements

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s