ಸಾಕೋದನ್ ಅರಿತಾತ-ಸಾವಿರಜನಕ್ ತ್ರಾತ


Image

ಆಧುನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಂಡಿ ಇಲ್ಲದ ಪಾತಾಳಗರಡಿ. ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರಿರುವ ಊರುಗಳನ್ನ ಹಿಂದುಳಿದ ಊರಗಳು ಅಂತ ದಪ್ಪಕ್ಷರದಲ್ಲಿ, ಸರಕಾರಿ ದಫ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದು ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನ ಮುಂದ ಮಾಡಕೊಂಡು ಕೆಲವರು ವಿದೇಶಿ ಬಿಟ್ಟಿ ಬಂಡವಾಳ ತರಸ್ಕೊಂಡು ನಾಲ್ಕಕ್ಷರ ಕಲಿಸಿ ದೊಡ್ಡ ಶ್ಯಾಣೇತನ ಕಲಿಸಿದಿವಿ ಅಂತ ಹೇಳಕೊಂಡು ಬೇರೆ ಬೀಗತಾರೆ. ಹಾಂಗ ನೋಡಿದರ ನಾನು ನಮ್ಮಪ್ಪ ಮಾಡೋ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಕಲಿತರೆ ಅದು ಶಿಕ್ಷಣವೇ. ಚಾಮರಾಜನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ನೌಕರಿಗೆ ಹೋದವರು ಕಮ್ಮಿ ಇರಬಹುದು ರೈತಾಪಿ ಮಾಡೋರು ಜಾಸ್ತಿ ಇದ್ದಾರ. ಬಿದರ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕಲಿತ ಮಕ್ಕಳು ಜಾಸ್ತಿ ಇದ್ದಾರ. ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಓದು ಬರಹ ಬರೋದಿಲ್ಲ ಅಂದ ಕಾರಣಕ್ಕ ಗುಗ್ಗುಗಳು, ದಡ್ಡರು ಎಂಬಂತೆ, ಮುಗ್ಧರು ಪಾಪ ಎಂಬಂತೆ ನೋಡುವವರ ದೃಷ್ಟಿದೋಷ ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಅಂದಾಜು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬರೆದಿರುವ ಟೊಳ್ಳುಗಟ್ಟಿ ನಾಟಕದ ವಸ್ತುವಿನ ರೂಪ ಇಂದಿಗೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ನಂಬರ್ ಒನ್ ಆಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಶಿಕ್ಷಣದ ಆಶಯ ಏನೇನೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನ ಹೇಳತದೆ. ಪುಟ್ಟು-ಮಾದೂ ಥರದವರು ಇರೋದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಬೋಧನೆಯ ಕ್ರಮ ಬದಲಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಪೋಷಕರ ತಿಳವಳಿಕೆ ತಿದ್ದಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಬಿಸಿನೆಸ್ ಅನ್ನೋ ಭೂತ ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡ ಮೇಲಂತೂ ಈ ಬೂಟಾಟಿಕೆ ಬಾಬಾಗಳು, ಗುರುಗಳು, ಮಠಾದೀಶರು ತಾವೇ ನಾಡಪ್ರಭುಗಳಂತಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಇವತ್ತಿನ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಇದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ತಮ್ಮದೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಒಂದನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಮಠಾಧೀಶರು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ವಿದೇಶಿ ಏಜಂಟ್ ಥರ ಕಾರಭಾರ ನಡೆಸಿರುವ ಒಬ್ಬ ಗುರು ಹೇಳತಾರೆ ಸರಕಾರೀ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಮಕ್ಕಳು ನಕ್ಸಲೈಟ್ ಆಗತಾರೆ ಅಂತ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದೋರೆಲ್ಲ ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಗೂಂಢಾಗಳು, ವಿದೇಶಿ ಏಜಂಟರೂ, ತಲೆಹಿಡುಕರು,  ಅಧೀರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದವರಾಗುತ್ತಾರೆನ್ನುವ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಂತಾಗಿದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಗೌರವಿಸದ ಇಂತವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟದ್ದಾದರು ಯಾವ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಯ school of thought ಇರಬಹುದು.   ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ತಂದೆ ತನ್ನ ಮಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಮಾರ್ಕ್ಸ ತಗೀಲಿಲ್ಲದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮುಂದೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಲು ಕಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂಥ ಹೇಯ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡುವ ಆ ತಂದೆ ಕಲಿತ ಶಿಕ್ಷಣವಾದರೂ ಯಾವ ಮಾದರಿಯದು ? ಅವನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಆ ಮಗುವಿನಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ ನೀರಿಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಲೂ ಆ ತಂದೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಗೂಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಎಂಬುದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವನೊಳಗಿನ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಜಗತ್ತಿನ ಅಂಕಿಅಂಶಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ನಿರಾಶೆ ಎದುರಾದ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸೋತುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಹತ್ವದ್ದು ಅನ್ನೋ ಹುಚ್ಚನ್ನ ಬೆಳೆಸಿದ ಅವನ ತಂದೆ ತಾಯರು ಅವನಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಅಂದ್ರೆ ಓದು ಬರಹ ಅಷ್ಟೆ ಅದರಾಚೆಯ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಅಗತ್ಯದ್ದಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಆದಿಬುನಾದಿಯಿಂದಲೂ ಇದ್ದ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕ್ರಮ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.

 ಇದನ್ನ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ  ಕೈಲಾಸಂ ಅವರು 1918 ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ್ಮ ಟೊಳ್ಳುಗಟ್ಟಿ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ  ಶಿಕ್ಷಣದ ಎರಡು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಸಾಕುವ ದೃಷ್ಟಾಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತಂದೆ ಹಿರಣ್ಣಯ್ಯನಿಂದ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಪುಟ್ಟೂ ಮತ್ತೂ ಭಾಗಿರಥಮ್ಮನಿಂದ ಸಾಕಲ್ಪಡುವ ಮಾಧುವಿನ ಸ್ವಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ರೂಪ ಕುರೂಪಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಾಟಕದ ಉತ್ತರರಂಗದ ಕಡೆಯ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಾಟಕದ ಕರ್ತೃವೇ ಆದ ಗುಂಡೂ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ “ಈಗ ನಾನು ತಮ್ಮಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ವಿನಯವಾಗಿ ಹೇಳ್ಕೊಳ್ಳೋದೇನಂದ್ರೆ… ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗೀರಥಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ಹಾಗೆ –ಈ ಭೂಮೀಲಿ ಜೀವಿಸೋಕೆ ದೇವರಿಗೆ ಕೊಡೋ ಬಾಡಿಗೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲೂ ಇರೋ ಜನರಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗಿರೋದೆ- ಎಂಬ ಉದ್ಧೇಶಾನ ಮುಂದಿಟ್ಟಕೊಂಡು ಮಕ್ಳನ್ಸಾಕಿ, ಗುಣಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿ, ಬೆಳೆಸಿ, ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಕಳಿಸಿ, ಸ್ಕೂಲಗಳಲ್ಲಿ ನಾವೀಗನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೊಂಡಿ ಇಲ್ಲದ ಪಾತಾಳಗರಡಿ ಕ್ರಮಾನ ಬಿಟ್ಬಿಟ್ಟು, ನಮ್ಮಕ್ಕಳ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿರೋ ಗುಣಗಳನ್ನ ಹೊರಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯುವ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ರಮ ಏರ್ಪಡಿಸಿಕೊಂಡ್ರೇನೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದೇಳ್ಗೆ- ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಇವತ್ತಿನ ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ಘೋಷಿತ  ಪ್ರವಾದಿಗಳಿಗೆ ಮುಟ್ಟಬೇಕಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಏನೇ ಅಂದ್ರೂ ಏನೇ ಹೇಳಕೆ ಕೊಟ್ಟರೂ ಟೊಳ್ಳು ಟೊಳ್ಳೆ-ಗಟ್ಟಿ ಗಟ್ಟಿನೇ….

                                                    -ಅಮಾಸ

Advertisements

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s