ಅವೇಳೆಯಲ್ಲಿ


12062011435
ಬೇಸಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಜಾತ್ರೆಗಳು, ಮದುವೆಗಳು,ಬೇವಿನಮರಗಳು,ವಿದ್ಯುತ್,ಜಾನುವಾರ,ಪಕ್ಷಿಗಳು,ನೀರು ಹೀಗೆ ಏನೆನೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ವಿದ್ಯುತ್ ಕೈಕೊಡುತ್ತದೆ, ಸೆಕೆ ಕುದಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಲದ ಬಜೆಟ್ ಯಾವ ರೀತಿ ಬರುತ್ತದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಬರಗಾಲದ ಅನುಭವ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡದೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಬರ ಎಂಬುದು ಎಂಥ ಸಂಕಟ ಅಲ್ಲವಾ? ಅದು ಸಂಕಟ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ದಿನ ಬರ ಬಂದು ಬಿಡಲಿ ಈ ಭೂಮಿ ಮ್ಯಾಲೆ. ಕಾರಣ, ಅಸಹಜವಾದದ್ದು ಉಳಿಯಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತದೆ, ಉಳಿಯಲೇಬೇಕೆಂಬ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡಿ ಒಣಗುತ್ತದೆ. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಗೋಪುರದ ಗೋಳಿಕರಣ ನಿರ್ನಾಮವಾಗಿ ಹೊಸ ದೆಸೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಜತೆಯ ಗುಣಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಹಸಿವು ಬದುಕಿಸುತ್ತದೆ ವೇದನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ. ಈ ಗಿಡ ಮರಗಳ ಸಾವಿಗೆ ಮರುಗದ ಮನುಷ್ಯ,ಪಶು-ಪಕ್ಷಿಗಳ ಹಾಹಾಕಾರವ ಕಂಡು ಗೊಣಗದ ಈ ನರಜಂತು-ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಲ್ಲಿ ಜೈಕಾರದ ರೋಗಿಷ್ಟ ಚಳುವಳಿಗೆ ಧುಮುಕುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವೀಯತೆಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ದಯಾವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಚಾರಪ್ರಿಯತೆ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಿಸಬಲ್ಲುದು ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದವನೆ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ಬೆನ್ನು ಬಿದ್ದು ಪ್ರವಾದಿಯಾಗಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕಿವನಿಗೆ ಬರದ ರುಚಿ. ಅಧ್ವರ್ಯರು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಒಳಿತಿನ ನೆಪ ಹೇಳಿಕೊಂಡು,ಗೆಲುವಿನ ಪುಂಗಿ ಊದಿಕೊಂಡು. ಬಣ್ಣದ ಗುಬ್ಯಾರು ಮಳೆರಾಜ ಹಾಡು ಹಾಡಿದವ ಕಸುಬು ಬಲ್ಲವ,ಮಾನವೀಯತೆಯ ಬಯಸುವವ,ಮಾನ ಮುಚ್ಚಲು ನೇಯ್ಗೆಯ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡವ,ಆಧುನಿಕ ನಾಗರೀಕತೆಯ ಮುಖವಾಡದಿಂದ ದೂರ ಉಳಿದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದವ, ಬದುಕು ತುಂಡಿಲ್ಲದ ಏಕೋಚಲನೆ ಎಂಬುದರ ಗಾಢ ಅರಿವುಳ್ಳವ. ಅಮಲು ಆಡಿಸುವ ಆಟದ ರೂಪ ವಿನಾಶದ್ದು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದೂ ಅದರ ಸಂಗಡ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹಾಗಹಾಗೇ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಮುಗುಮ್ಮಾದ ಸಜ್ಜನಿಕೆ,ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ವೇಷಾಂತರದ ಹೂಡಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಅರ್ಥ ಬರಬೇಕೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮಹಾ ಪ್ರಳಯ ಆಗಬೇಕು. ಅರವಸು ಗೆದ್ದರೂ ಗೆಲುವು ತಂದುಕೊಟ್ಟವ ನಾನೆಂದು ಆಟದ ಕೊನೆಗೆ ಬರುವ ಇಂದ್ರ ಹೇಳುವುದಾದರೂ ಏನು ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂಬ ಆಶಿರ್ವಾದ ಮಾತ್ರ….
ಅಪ್ಪ ಆಯಗಾರನಾದ್ದರಿಂದ ಆತ ಬರ ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಬಗೆಯನ್ನ ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ.ಒಕ್ಕಲಗೇರಿ ಮಂದಿಯ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಹಸಿವು ಏನೂ ಅಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಶಾಪವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಂಡ ಬರಗಾಲದ ಕೇಡನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ ಬೇಲಿಯೊಳಗಿನ ಅಸ್ಪೃಷ್ಯರಾದ ನಾವು ಸಾಲಗಾರರಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬದುಕುಳಿಯುತ್ತೇವೆಂದು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಾದಿಯಾಗಿ ಆ ವಜ್ಜೆಯ ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ಜೀತ ನಿಲ್ಲುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.ಆದರೂ ಬರಗಾಲ ಬದುಕುವ ಹಂಚಿಕೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆಂದು ನಂಬುತ್ತಾನೆ. ಈ ತತ್ವವನ್ನ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಗುರುವ ಬೇವಿನ ಮರದಿಂದ ಕಲಿತದ್ದು ಎನ್ನತ್ತಾನೆ.
ಕಾರ್ನಾಡರ ‘ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಳೆ’ ನಾಟಕ ತಪ್ಪದ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಏಳು ವರ್ಷದ ಪರ್ಜನ್ಯ ಸತ್ರಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಜೀವಗಳು ಬಲಿಯಾದವು? ಮರಳಿ ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ಇತಿಹಾಸ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ನಿತ್ತಿಲೆಯೂ ಅಂಕದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಾದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವುದು ಬೇಡ ಅನ್ನಿಸುವುದು, ಅರವಸು ತನ್ನತನ ಬಿಟ್ಟ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷ ಕೊಡಿಸಲು ಮುಂದಾಗುವುದು. ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಮಳೆಗಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡ ಅಗ್ನಿಯ ರೂಪಗಳೆಷ್ಟು-ರೈಭ್ಯ ಮಹರ್ಷಿ, ಯವಕ್ರೀತ, ಅಂಧಕ, ನಿತ್ತಿಲೆ… ಹೌದು ಮಳೆ ಬಾರದೆ ಇರಲಿ. ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಲಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಯಾವ ನಷ್ಟವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಾಳಿಯೇ ಬಾಳುತ್ತದೆ.

Advertisements

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s